„თუ ჩემ­ზე რამე გაქვთ თქვით, ჩემს ოჯახს შე­ეშ­ვით!“ – რას წერს გიორგი სუხიტაშვილი

მომ-ღე-რა-ლი გი-ორ-გი სუ-ხი-ტაშ-ვი-ლი სოციალურ ქსელში პოსტს ავრცელებს. “მოკ-ლედ, ჩემი და ჩემი ოჯა-ხის გა-შა-ვე-ბის მო-რი-გი მა-რაზ-მი წა-მო-ი-წყეს. რო-გორც კი რუ-სეთს ვახ-სე-ნებ, ეგ-რე-ვე მა-მა-ჩემ-ზე იწყე-ბენ თი-თის გაშ-ვე-რას. კი მა-მა-ჩე-მი “სო-ჩა-ში” ცხოვ-რობს და რეს-ტო-რან-ში მღე-რის, ქარ-თვე-ლებ-თან ერ-თად. ამას მა-ძა-ხე-ბენ თით-ქოს, მა-მა-ჩე-მი ოლი-გა-ქი, ბიზ-ნეს-მე-ნი ან კრემლთან და-ახ-ლო-ვე-ბუ-ლი იყოს. მა-მა-ჩე-მი არის შე-სა-ნიშ-ნა-ვი მუ-სი-კო-სი და ბევრ ძა-ლით ქარ-თველ-ზე პატ-რი-ო-ტი! 20 წე-ლია რაც იქ შრო-მობს ისე-ვე, რო-გორც ბევ-რი მიმ-ტა-ნი, ხე-ლო-სა-ნი და ა.შ. თუ მა-მა-შე-ნი რუ-სეთ-ში ცხოვ-რობს ე.ი. უნდა ემ-ხრო-ბო-დე ოკუ-პა-ცი-ას, რუსი ღო-რე-ბის აქ პარ-პაშს, უნდა ამარ-თლებ-დე ჩვე-ნი დევ-ნი-ლე-ბის ყო-ფას და უნდა ეგდო ჩუ-მად. როცა მა-მა-ჩე-მი წა-ვი-და, სხვა არ-ჩე-ვა-ნი არ ჰქო-ნია, ჩვენ პა-ტა-რე-ბი ვი-ყა-ვით, დიდი ოჯა-ხი ჰქონ-და სარ-ჩე-ნი, ჩვენ უმა-მოდ და-ვი-ზარ-დეთ და ეს მსხვერ-პლი ცეკ-ვა-თა-მა-შით არ გა-უ-ღია. და-ახ-ლო-ე-ბით ჩემ ასაკ-ში წა-ვი-და და ახლა 60 წელს გა-დას-ცდა, მე თუ მკი-თხავთ, არ მი-ხა-რია რომ მა-მა-ჩე-მი იქ არის სა-დაც არის, არც ის მა-ხა-რებს, რომ ზო-გა-დად, ქარ-თვე-ლე-ბი რუ-სეთ-ში ცხოვ-რო-ბენ. “რუ-სე-თი-დან გა-მოგ-ზავ-ნი-ლი ფუ-ლე-ბი კარ-გია?” “მა-მა-შენ-მა უნდა იშო-ვოს ფუ-ლე-ბი და ქარ-თველ-მა გლეხ-მა არა?” “გშურს რომ სხვაც კარ-გად იქ-ნე-ბა?” – აი ეს არის ძი-რი-თა-დი პა-თო-სი. მე ვა-მა-ყობ ჩემი მშობ-ლე-ბით და ჩემი ოჯა-ხით. თუ ჩემ-ზე რამე გაქვთ თქვით, ჩემს ოჯახს შე-ეშ-ვით! ადა-მი-ა-ნე-ბი მლან-ძღა-ვენ რუ-სე-თი რომ არ მინ-და იმის გამო. თქვე უსის-ხლო-ე-ბო, თქვე-ნი ოჯა-ხის წევ-რი რომ იყოს რუ-სეთ-ში, ისე რო-გორ მა-მა-ჩე-მია ალ-ბათ, სა-ქარ-თვე-ლოს დრო-შა-ზე და-აფ-სამ-დით! დი-დე-ბა სა-ქარ-თვე-ლოს, დი-დე-ბა ჩვენს გმი-რებს. მტერს (რუ-სეთს) ყველ-გან და-მარ-ცხე-ბას და გა-მა-თხოვ-რე-ბას ვუ-სურ-ვებ. მა-მა-ჩემს და ყვე-ლა მის-ნა-ირ პატ-რი-ოტს ვუ-სურ-ვებ სა-კუ-თარ სამ-შობ-ლო-ში ჰქო-ნო-დეთ ის და-ფა-სე-ბა და პა-ტი-ვი, რა-საც იმ-სა-ხუ-რე-ბენ! კი მა-მა-ჩე-მი “სო-ჩა-ში” ცხოვ-რობს და ჩვე-ნი სამ-შობ-ლო სა-ქარ-თვე-ლოა! რუ-სე-თი მტე-რია, ხოლო ამ თე-მით ჩემი გა-შა-ვე-ბა არის დედა მო**ნუ-ლო-ბა! რუ-სე-თის ნა-ბიჭ-ვრო-ბას მა-მა-ჩე-მით და მა-მა-ჩე-მის და-რად რუ-სეთ-ში მა-ცხოვ-რებ-ლე-ბით ვერ გა-აპ-რა-ვებთ. მამი მიყ-ვარ-ხარ და ბო-დი-ში”, – წერს გი-ორ-გი სუ-ხი-ტაშ-ვი-ლი.